Size çocukluğumdan beri baş belam olan bir rahatsızlığımı
anlatmak istiyorum. Ufak yaşta geçirdiğim zatürre yüzünden astım olmuşum. Zaten
hassas bir çocuk olduğum için bende çok büyük etkiler bırakmış bu rahatsızlık.
Ben ne olduğu bilmezdim ama annem beni asla sokağa, diğer çocukların yanına
bırakmazdı. Ben onları sürekli camdan izlemeye mahkumdum. Arada da olsa bir
komşumuz çocuğu ile beraber bize gelirse ancak o zamanlar oyun oynayabilirdik.
Şans mı demeliyim bilmiyorum ama o zamanlar bir komşumuzun oğlu alerjik nezle
olmuştu.
Tamda bahar aylarında dışarı çıkamazdı. Annesi de evde canı
sıkılmasın diye sürekli onu bize getirirdi. Neredeyse ilk arkadaşım bu çocuk
diyebilirim. Biz o evden taşınasıya kadar sadece o çocukla oynayabilirdim.
Çünkü astım krizlerimin tutmaması için koşmamam, yorulmamam, fazla güç
harcamamam gerekiyordu. Astım tedavisi görüyordum ancak çokta işe yaradığı
söylenemezdi. Sadece astım krizimin tutacağını anladığım zamanlar kullandığım
bir inhaler vardı. Bunun dışında elimizden bir çare gelmiyordu ve astım
inhalerini bir yerde unuttuğum zaman çok zorlanıyordum. Sık sık nefes almakta
güçlükler yaşıyordum.
Özellikle okula ilk başladığım zamanlarda astım krizlerim
çok fazla olmaya başladı ve doktorumuz astımımı tetikleyen başka bir şeyler daha
olabileceği için alerji testi yaptı. Ancak bundan bir sonuç alamadık. Daha
sonraları ise besin alerjisi olabileceği üzerinde durdu. Maalesef buradan da
bir şey çıkmadı. O günler zamanla düzeldi, ancak bana göre o yaşlarda bir
çocuğun kaldıramayacağı kadar ağır bir hastalıktı.
